وبلاگی برای حفظ سلامت جامعه و درمان

 بیماری بواسیر که با نام علمی هم آن را نیز شناخته می‌شود شایع‌ ترین بیماری نشیمنگاه است. میزان شیوع این بیماری به حدی است که حداقل از چهار نفر سه نفر را درگیر می کند. بواسیر ممکن است در هر سنی ایجاد شود اما در بین افراد مسن و افرادی که اضافه وزن دارند شایع تر است. خیلی از افراد به این بیماری مبتلا هستند اما نمی دانند برای درمان آن به چه پزشکی مراجعه کنند؟ در ادامه قصد داریم به بررسی کامل این عارضه علت علائم و و به این موضوع بپردازم که برای درمان بواسیر به چه پزشکی مراجعه کنید.

بواسیر چیست؟

بواسیر یا هموروئید در اثر تورم سیاهرگ ها یا عروق کانال مقعد ایجاد می‌شود. در اثر این بیماری زائده گوشتی ایجاد شده که از مقعد خارج می شود. در مواردی که بواسیر از نوع خارجی است زائده بر روی دریچه مقعدی ایجاد می شود.

انواع بواسیر

این بیماری انواع بسیار زیادی دارد اما بر حسب اینکه دقیقاً در کدام قسمت مقعد ایجاد شده به دو نوع داخلی و خارجی تقسیم می‌شود.

هموروئید داخلی چیست؟

• زمانی که سیاهرگ گشاد شده آسیب دیده داخل کانال مقعد و قسمت انتهایی راست روده باشد،هموروئید از نوع داخلی است. این نوع هموروئید خود به ۴ درجه مختلف دسته بندی می شود.
• درجه یک: هموروئید درجه ۱ بسیار کم متورم شده داخل کانال مقعد گفته می شود که از آن بیرون می زند این نوع هموروئید با درد و خونریزی همراه است و معمولاً بیماران از وجود آن خبر ندارند.
• هموروئید درجه ۲؛این نوع از هموروئید داخل کانال مقعد است و با دفع مدفوع و در اثر فشار شدید از مقعد خارج میشود ولی با خود به خود به داخل باز می‌ گردد.
• هموروئید درجه ۳: در این نوع هموروئید زائده بواسیری از مقعد خارج میشود اما برای برگشت آن به داخل فشار دست دست نیاز است.
• هموروئید درجه ۴؛این هموروئید شدیدترین حالت این بیماری است و از مقعد نیز خارج میشود. این نوع هموروئید به هیچ وجه حتی با فشار دست به داخل مقعد برنمی‌ گردد و نیاز به درمان فوری و سریع دارد.

هموروئید خارجی چیست؟

هموروئید خارجی خارج از کانال مقعد در واقع بر روی دریچه مقعد قرار دارد و بسیار دردناک تر از نوع داخلی است. اینو هموروئید با لمس قابل تشخیص خواهد بود.

در مواردی که در هموروئید خارجی لخته خون تجمع کند خطرناک بوده و باید برای درمان آن سریعا اقدام کرد در این حالت به هموروئید ترومبوزه گفته می‌ شود.

علت هموروئید چیست؟

عوامل بسیاری در طول زندگی بر ایجاد هموروئید تاثیر گذار هستند. هر عاملی که فشار زیادی را به مقعد وارد کند، از علت های این بیماری محسوب می شود.

به طور مثال شایع‌ ترین علت که در ایجاد بیماری اثر گذار از یبوست مزمن یا طولانی بوده است به همین جهت به همه بیماران توصیه می‌ شود افرادی که به یبوست مبتلا هستند سریعا برای درمان اقدام کنند، چرا که در معرض خطر هموروئید قرار خواهند داشت.

 مهمترین علل تاثیرگذار در ایجاد بواسیر عبارتند از:

• یبوست یا اسهال مزمن
• بارداری و زایمان
• رابطه جنسی مقعدی
• کهولت سن
• اضافه وزن

علائم بواسیر

علائم بیماری بسته به نوع آن (داخلی یا خارجی)  و نیز شدت بیماری تعیین می شود.

علائم و نشانه های شایع این بیماری عبارتند از:

• درد شدید مقعد هنگام دفع مدفوع تشدید می شود.
• خونریزی یا مشاهده خون در مدفوع
• خارش و سوزش مقعد
• لمس زائده بیرون زده از مقعد یا ناحیه متورم در اطراف دریچه مقعد نیاز مکرر به دفع مدفوع (در هموروئید نوع داخلی)

بعد درمان بواسیر به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

این سوال هم یکی دیگر از مهم ترین دغدغه های بیماران است. بیماری بواسیر از عارضه های پرعلامت است که تشخیص  آن کار مشکلی نیست. معمولاً یک پزشک عمومی یا داخلی نیز می تواند این بیماری را به راحتی تشخیص دهد.

اما جهت درمان این عارضه باید از دکتر بواسیر و متخصص کمک گرفته شود، مقعد ناحیه ای بسیار حساس است و انجام جراحی بر روی آن ممکن است با خطراتی همراه شود. بنابراین توصیه می کنیم، حتما از یک متخصص، مجرب و ماهر برای درمان کمک بگیرید. بهترین پزشک متخصصی که تسلط کافی بر جراحی را داشته باشد، متخصص جراح عمومی است. 

بنابراین برای درمان بواسیر خود باید یه یک دکتر جراح عمومی که در تشخیص، درمان و جراحی این بیماری بالاترین تجربه و تخصص را دارد، مراجعه نمایید. 

 البته می توانید به جهت صرفه جویی در زمان و هزینه از ابتدا با پزشک متخصص جراح مشورت نمایید.

ادامه مطلب

 بیماری کیست مویی برجستگی و یا فرورفتگی شبیه به سوراخ روی پوست اطراف ناحیه کمر است که در اثر برگشت مو به داخل پوست ایجاد می شود. در واقع برگشتن مو به داخل سبب تجمع عفونت شده و ناحیه عفونی به نام کیست را در پی خواهد داشت.

عوارض کیست مویی چیست؟

این بیماری باید به سرعت و بعد از تشخیص سریع جراحی شود و بی توجهی به درمان این بیماری می‌ تواند مشکلات،عوارض و بیماری‌ های دیگر حتی شدیدتر از کیست مویی را برای بیمار به همراه داشته باشد‌‌.

• افزایش عفونت التهاب و درد : در اثر درمان نکردن این بیماری ایجاد می‌ شوند. به گونه‌ ای که حتی ممکن است درد بیمار به حدی شدت یابد که زندگی روزمره را نیز دشوار کند.
• عفونت خون : وقتی برای مدت زمان طولانی رسد درمان بیماری بی توجهی می کنید عفونت آن گسترش یافته و علاوه بر درگیری بافت های اطراف ممکن است وارد خون شده و مشکلات دیگر را در پی داشته باشد.
• سرطان پوست : یکی از عوارض طولانی مدت درمان نکردن کیست مویی سرطان پوست است. چرا که عفونت می تواند ساختار سلول های پوست را تغییر داده و می تواند سرطان را در پی داشته باشد.

درمان کیست مویی

همانطور که اشاره شد در درمان قطعی کیست مویی فقط و فقط انجام جراحی است یعنی هیچ درمان خانگی و یا دارویی قادر به برطرف کردن این بیماری نخواهد بود.

خوشبختانه امروزه روش های نوینی برای جراحی این بیماری وجود دارد که عوارض و مشکلات جراحی سنتی را به همراه نخواهد داشت، یکی از مهمترین این روشها لیزر درمانی است.

لیزر کیست مویی

به طور قطع می توان گفت لیزر بهترین، سریعترین و موثرترین روش حال حاضر برای درمان کیست مویی است. برای انجام لیزر کافی است به یکی از کلینیک های لیزر مراجعه کنید، تا در کمتر از نیم ساعت کیست‌ مویی سرپایی و با کمترین میزان درد خونریزی برطرف شود.

در این روش با استفاده از اشعه  و قدرت لیزر کیست برش داده و تخلیه می شود. بعد از انجام جراحی هم نیازی به پانسمان بخیه و یا غیر آن نیست. بلکه پوست باید از داخل به سمت خارج ترمیم شود.

از سایر مزایای این درمان می توانیم به این موارد اشاره کنیم؛

• درمان سرپایی و سریع
• درمان بدون درد و خونریزی
• صرفه جویی در زمان و هزینه ها
• بدون نیاز به طی کردن دوره نقاهت (بیماران می توانند دو روز بعد از لیزر کارهای روزمره را از سر گیرند)
• بدون برجای ماندن اسکار یا جای زخم آزاردهنده.

جراحی سنتی کیست مویی

در این روش با استفاده از جراحی کیست مویی را برش می دهند، تا محتویات کیست به طور کامل تخلیه شود. این روش ممکن است باعث آسیب پوستی یا بافت های بدن شده و عوارض شدیدترین را در پی داشته باشد.

از عوارض مشکلات انجام جراحی به این روش می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

• افزایش میزان درد و خونریزی
• افزایش هزینه‌ ها به سبب اضافه شدن هزینه‌ های مربوط به بیهوشی و در بیمارستان و دوره نقاهت طولانی
• نیاز به تعویض مرتب پانسمان
• احتمال بروز عوارض خطرناکی مثل بی‌ اختیاری عفونت زخم و …

درمانهای دارویی

امکان درمان قطعی با مصرف دارو وجود ندارد اما بیشتر پزشکان قبل از انجام جراحی مصرف آنتی بیوتیک را توصیه میکند. زیر هر چه میزان عفونت این عمل کمتر باشد احتمال موفقیت در درمان نیز بیشتر است. باید در مورد انتخاب آنتی بیوتیک مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

ادامه مطلب

به نقل از خبر روز

 فیستول مقعد یکی از بیماریهای عفونی ناحیه ی مقعدی است که در اثر عفونت های طولانی مدت و درمان نشده ایجاد میشود. امکان ایجاد این بیماری در هر سن و جنسیتی وجود دارد. فیستول بیماری محسوب شده و باید هرچه سریعتر درمان شود.

فیستول چیست؟

فیستول به هر مسیر، تونل یا اتصال غیر طبیعی دو عضو از بدن گفته میشود، که در حالت طبیعی کاملاً جدا از هم هستند. فیستول انواع مختلفی دارد. اما شایع ترین نوع این بیماری همان نوع مقعدی است.

اغلب عفونت های طولانی مدت و درمان نشده، یا این بیماری در ارتباط هستند. رایج ترین علت این بیماری آبسه است. بی توجهی به درمان آبسه و یا درمان ناقص آن موجب میشود، این عفونت پیشروی کند و تا سطح پوست برسد، بنابراین مسیری ایجاد میشود که همان فیستول است. 

از دیگر علت های ایجاد این بیماری می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

• آبسه مقعدی
• عفونت روده در اثر بیماریهای التهابی مثل کرون
• بیماری های مقاربتی و عفونی
• آسیب های ناشی از جراحی
• ضربه
• بیماری سل

نشانه های بیماری فیستول

معمولاً فیستول بیماران مختلف علائم مشابهی دارد. این علائم بسته به میزان پیشرفت بیماری و عفونت زخم با شدت های متفاوتی ظاهر می شود. مهمترین علائم و نشانه های این بیماری عبارتند از؛

• درد شدید مقعد
• خونریزی
• خارش و سوزش
• مشاهده زخم یا برجستگی روی پوست اطراف مقعد
• آبسه های مکرر (آبسه رحم از علت‌های بیماری و هم از علائم آن به شمار می رود.)
• ترشحات عفونی

زمانی که بیماری در چین می‌شود عفونت آن گسترش می یابد ممکن است بیمار همراه با این علائم و نشانه های دیگری مانند تب و یا بوی بد مقعد را نیز احساس کند. بنابراین لازم است بیماران با شروع علائم سریعاً برای درمان فیستول اقدام کند چراکه در طی مدت کوتاهی پیشرفت کرده و علاوه بر تشدید علائم و درمان بیماری نیز پیچیده تر و طول فرآیند درمان ممکن است تا چندین برابر افزایش یابد.

عوارض

همانطور که اشاره شد، فیستول باید به سرعت و با شروع اولین علائم درمان شود. طولانی شدن فرآیند درمان افزون بر افزایش میزان عفونت می‌تواند عوارض دیگری را نیز در پی داشته باشد مهمترین عوارض درمان نکردن فیستول عبارتند  از:

• طولانی شدن مسیر فیستول در نتیجه افزایش عفونت
• افزایش تعداد مسیرهای فیستول
• درد شدید و خونریزی
• کم خونی یا آنمی
• عفونت خونی که در نتیجه گسترش عفونت به سایر بافت های بدن ایجاد می شود، احتمال گندخونی نیز وجود دارد.

پیشگیری

امکان پیشگیری قطعی از وصول وجود ندارد با این حال می‌توان با انجام یکسری راهکارها و رعایت این نکات احتمال ابتلا به بیستون را کاهش داد.

• هنگام مقاربت از کاندوم استفاده کنید تا به این طریق احتمال ابتلا به بیماری های جنسی را کاهش دهید.
• در صورت اطلاع و آبسه سریعاً برای درمان آن اقدام کنید و درمان را نیمه کاره رها نکنید، همچنین از تخلیه آبسه در منزل بپرهیزید.
• درصد ابتلا به بیماری های التهابی مانند کرون و کولیت روده حتماً به پزشک مراجعه کنید این بیماری ها راهکار درمان قطعی ندارد اما می توان با مصرف دارو احتمال عود آنها را کاهش و بیماری را کنترل کرد.

تشخیص 

جهت تشخیص و درمان فیستول باید به متخصص جراح عمومی مراجعه کنید. این متخصص تسلط کافی بر جراحی بخش‌های مختلف بدن داشته و می تواند بهترین گزینه برای درمان فیستول مقعد باشد.

تشخیص این بیماری با معاینه ساده شروع می شود بعد از تشخیص بیماری جهت بررسی علت ایجاد آن و همین طور تعیین دقیق مسیر فیستول انجام عکسبرداری و ام آر آی الزامی است.

درمان فیستول

امکان درمان این بیماری با روشهای دارویی و خانگی وجود ندارد، جهت درمان قطعی فیستول انجام جراحی الزامی است. برای درمان قطعی باید مسیر فیستول‌ توسط جراحی از بین برود. و این نکته را مد نظر قرار دهید که تخلیه عفونت فیس‌بوک به معنی درمان قطعی آن نیست، بلکه این بیماری تنها زمانی درمان می‌شود که این مسیر با استفاده از جراحی برداشته شود. مهمترین روشهای جراحی فیستول عبارت هستند از:

درمان فیستول با لیزر

بهترین روش موثر و قطعی برای درمان فیستول در حال حاضر لیزر درمانی است. در این روش با استفاده از نور لیزر مسیر فیستول از درون تا انتها سوزانده می شود و این یعنی این بیماری به طور کامل از بین میرود.

لیزر فیستول بدون درد و خونریزی انجام می شود. بنابراین نیازی به بیهوشی نیست و جراحی در کلینیک پزشک و سرپایی انجام می شود. از سایر مزیت های درمان فیستول با لیزر می توانید به این موارد اشاره کنیم:

• درمان سرپایی بدون نیاز به دریافت داروی بیهوشی و تحمل عوارض آن
• بدون درد یا خونریزی
• بدون نیاز به بستری در بیمارستان
• بدون نیاز به دوره نقاهت و استراحت در منزل

 شقاق چیست؟

به هر زخم، ترک یا بریدگی عمیق در لایه های پوست شقاق یا فیشر گفته می شود. شایعترین نوع شقاق، مقعدی است. این شقاق درست در لبه مقعد و در نواحی مخاطی آن ایجاد شده و بسیار دردناک است. زیرا که در این ناحیه پایانه های عصبی بسیار زیادی وجود دارند. شقاق به شکل یک زخم یا بریدگی عمیق و در لبه مقعد و درست در خروجی آن ایجاد می‌شود و معمولاً با چشم قابل مشاهده است.

انواع شقاق

شقاق مقعدی بسته به عمق و میزان پیشرفت بیماری به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می شود.

• شقاق حاد: وقتی مدت زمان کوتاهی از شروع بیماری گذشته و عمق زخم کمتر است بیماری از نوع حاد نامیده می شود. در این موارد علائم بیماری آزار دهنده بوده ولی ممکن است، شقاق با دارو یا درمان های خانگی به طور کامل رفع شود.
• شقاق مزمن: وقتی عمق زخم شقاق بیشتر می شود و معمولاً پوست و عضله مقعدی را نیز برش می‌دهد، بیماری  از نوع مزمن خواهد بود. در این مورد علائم بیماری هم به همین نسبت شدت خواهند یافت و درمان پیچیده‌تر می‌شود. وقتی بیشتر از دو هفته از شروع بیماری بگذرد، شقاق وارد مزمن شده است. در این موارد معمولاً انجام جراحی برای درمان بیماری ضرورت خواهد یافت.

علائم و نشانه ها

علائم و نشانه های این بیماری معمولاً واضح هستند، ولی با این حال برای تشخیص بیماری لازم است به پزشک مراجعه کنید. زیرا هر یک از این علائم می تواند ناشی از بیماری های مشابه دیگری باشد.

مهمترین علائم بیماری عبارتند از؛

• درد
•  خونریزی شدید
•  سوزش و خارش
•  مشاهده زخم طولی در مقعد 
• التهاب و قرمزی اطراف دریچه مقعد.

علت

اینکه دقیقا چه عواملی باعث بیماری شقاق میشود، مشخص نیست. اما هر عاملی که باعث اعمال فشار بیش از اندازه به مقعد شود. می‌تواند از علل این بیماری به شمار رود. مهمترین علت شایع شقاق یبوست مزمن است که باید سریع درمان شود.

سایر علت ها عبارتند از:

اسهال مزمن

بارداری یا زایمان سخت

جابجایی اشیا سنگین

بی تحرکی

کهولت سن اضافه وزن

برای درمان شقاق به چه دکتری مراجعه کنیم؟

یکی از مهمترین دغدغه بیماران یافتن دکتر متخصص و کلینیک معتبر است. دکتر شقاق متخصص جراح است. اما اگر شما به این متخصص دسترسی ندارید، میتوانید در ابتدا از پزشک عمومی کمک بگیرید، این پزشکان در تشخیص و احتمالا مصرف دارو به شما کمک می کنند.

اما برای درمان و جراحی چه به روش سنتی و چه لیزر، گزینه پیشنهاد  متخصص جراحی است، زیرا فقط این پزشک است که می تواند به شما در درمان این عارضه کمک کند.

جراح پزشکی است که به طور تخصصی به درمان بخش های مختلف بدن با انواع روش های جراحی می پردازد. انتخاب یک پزشک متخصص و مجرب می تواند در نتیجه گیری مثبت از درمان کمک نماید. همچنین سعی کنید قبل از اقدام به درمان در مورد روش های مختلف درمان این بیماری آگاهی یابید و با کمک پزشک بهترین روش درمان را انتخاب کنید.

فرادید

 بیماری کیست مویی یکی از شایع ترین بیماری های مقعدی است که درد شدیدی را ایجاد می کند. این بیماری به بیماری رانندگان معروف است، چرا که یکی از مهم ترین علل آن نشستن طولانی مدت و بی تحرکی است. در ادامه این بحث به بررسی کیست مویی چیست، علت‌ها، علائم، عوارض و مهمترین روش درمان این بیماری یعنی لیزر درمانی می پردازیم.

کیست مویی یا سینوس پیلونیدال، نوعی بیماری نشیمنگاهی محسوب می شود. زیرا رایج ترین نوع این بیماری همان نوع مقعدی است که پایین تر از کمر و معمولاً مابین دو کفل ایجاد می شود.

کیست مویی برجستگی و یا فرورفتگی شبیه به سوراخ است که روی پوست بدن و مابین دو باسن ایجاد می شود. این بیماری به این جهت کیست مویی نام گرفته که در اثر برگشت مو به داخل پوست و ایجاد کیست و تجمع عفونت ایجاد می شود.

علائم و نشانه ها

علائم این بیماری معمولاً در افراد مختلف متفاوت است، زیرا میزان عفونت و پیشرفت بیماری در این علائم اثر گذار هستند. هر چه قدر بیمار دیرتر برای درمان مراجعه کند،ابعاد کیسه مویی افزایش یافته و عفونت شدت می یابد، به این ترتیب درمان پیچیده‌ تر خواهد شد.

 در ادامه به معرفی مهم ترین روش های درمان این بیماری که ممکن است با شدت‌های مختلف ظاهر شود. می پردازیم :

• درد
• عفونت
• آبسه
• خارش و سوزش
• قرمزی و التهاب
• مشاهده برجستگی یا فرورفتگی روی پوست باسن

علت

دلیل مشخصی برای ایجاد کیست مویی وجود ندارد. برخی از پزشکان بر این عقیده هستند که کیست مویی میتواند با ژنتیک افراد در ارتباط باشد. زیرا اغلب در بین اعضای یک خانواده مشاهده میشود. همچنین این بیماری با کم تحرکی و پرمویی در ارتباط است. از مهمترین علل ایجاد کننده این بیماری می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

• داشتن موهای ضخیم و پرپشت
• عدم اصلاح موهای زائد
• سابقه خانوادگی ابتلا به کیست مویی
• عدم رعایت بهداشت
• بی تحرکی یا رانندگی طولانی مدت
• استفاده از لباسهای تنگ با الیاف مصنوعی

عوارض

اینکه کیست مویی می‌تواند چه عوارض و مشکلات دیگر را در پی داشته باشد، بستگی به خود بیمار دارد. یعنی اگر بیمار به موقع برای درمان بیماری مراجعه کند، می تواند آن را برای همیشه از بین ببرد. اما اگر بیمار رفع این عارضه تعلل کند ممکن است عوارض خطرناک دیگری از جمله سرطان وی را تهدید کنند. مهمترین عوارضی که ممکن است در پی درمان نکردن کیست مویی ایجاد شوند، عبارتند از:

• سرطان؛ وقتی برای مدت زمان طولانی نسبت به درمان بیماری تعلل شود و عفونت و التهاب می تواند ساختار سلول های پوست را تغییر داده و باعث ایجاد سرطان شود.
• عفونت شدید: یکی از عواملی که در پی درمان نکردن کیست ایجاد می‌شود، عفونت شدید است این عفونت می‌تواند به سایر اعضای بدن منتقل و یا وارد خون شود و مشکلات دیگر را در پی داشته باشد.
• افزایش ابعاد کیست مویی؛ وقتی که کیست درمان نشود، به تدریج  عمق آن گسترش یافته و ابعاد بیشتری خواهد داشت. به این ترتیب زمانی که عمل جراحی انجام شود، مقدار بیشتری از بافت های بدن نیاز به تخلیه داشته و طول درمان نیز تا چند برابر افزایش می یابد.

https://b2n.ir/d85621

بواسیر یا هموروئید چیست؟

بیماری بواسیر یا هموروئید در اثر برجستگی یا تورم سیاهرگهای داخل کانال مقعد و یا خارج از آن ایجاد می شود. به طور کلی می‌توان گفت هموروئید ها بالشتک‌های پر خونی در انتهای کانال مقعد هستند که به عمل دفع کمک می کنند. هرگاه رک های مقعد تحت فشار قرار بگیرند، متورم شده و خونریزی میکند که در نتیجه آن بیماری هموروئید ایجاد می شود.

نشانه های بواسیر

نشانه ها و علائم بیماری ممکن است در ابتدا ظاهر نشوند ولی با گذشت زمان و تشدید بیماری علائم بیماری خود را نمایان می کنند. در ضمن ممکن است علائم بواسیر داخلی و خارجی کمی با هم متفاوت باشند.

از علائم و نشانه‌های بیماری می توان به این موارد اشاره کرد:

• درد مقعد که با دفع مدفوع شدت می گیرد
• خونریزی و مشاهده خون در مدفوع
• احساس مداوم نیاز به دفع (در هموروئید نوع داخلی)
• سوزش و خارش مقعد
• تورم اطراف دریچه مقعدی (در هموروئید نوع خارجی)
• بیرون زدن زائده های گوشتی از مقعد

عوارض هموروئید

عوارض این بیماری در اثر بی توجهی به درمان آن ایجاد می شود. برخی از مهمترین عوارض هموروئید عبارتند از:

• درد مقعد
• خونریزی شدید که منجر به کم خونی آنمی می شود.
• عفونت و التهاب مقعد

برای درمان بواسیر به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

برای درمان این بیماری باید از متخصص جراح عمومی کمک بگیریم. کار متخصص تسلط به جراحی بخش‌های مختلف بدن است.

اگر از ابتدا به جراح دسترسی ندارید جهت تشخیص علائم می توانید از پزشک عمومی یا پزشک خانوادگی هم کمک بگیرید.

تشخیص

تشخیص این بیماری کار چندان مشکلی نیست، اما پزشک با یک معاینه ساده مقعد می تواند این بیماری را تشخیص دهد. برای معاینه مقعدی پزشک با پوشیدن دستکش و چرب کردن آن انگشت خود را به داخل مقعد وارد می‌کند تا زائده بواسیری را تشخیص دهد. از آنجایی که زائده بواسیر کمی نرم تر از سایر بافت های بدن است؛ تشخیص را ساده تر می کند.

درمان بواسیر

درمان این بیماری ممکن است با نوع و شدت آن متغیر باشد. اما معمولاً خط اول درمان با انجام تغییر در سبک زندگی و نیز مصرف دارو و پماد شروع می‌شود اما از آنجا که معمولاً این روش ها اثرگذار نیستند، در نهایت بیمار مجبور به انجام جراحی خواهد شد.

در ادامه به طور مفصل به هر یک از روش هایی که برای درمان بیماری وجود دارند به ترتیب اولویت درمان می پردازیم؛

درمان بواسیر با لیزر

لیزر روش نوین و با اثربخشی بالا می باشد که می تواند سرپایی بدون درد و خونریزی و یا حتی بیهوشی بواسیر را از بین ببرد.

در این روش پزشک با استفاده از نور لیزر زائده بواسیر را سوزانده قطع می کند، بدون اینکه بیمار دردی احساس کند و یا آسیب به مقعد وارد شود، زائد برای همیشه از بین خواهد رفت.

از مهم ترین مزیت های انجام لیزر می توانیم به این موارد اشاره کنیم،

• بعد از لیزر درمانی بیمار مجبور به استراحت در منزل و یا گرفتن مرخصی طولانی نیست.
• لیزر درمانی تحت بی حسی انجام شده پس بیمار مجبور به تحمل عوارض داروی بیهوشی نیست.
• لیزر درد و خونریزی ندارد.
• لیزر سرپایی انجام شده و نیاز به بستری در بیمارستان نیست.
• لیزر روش قطعی درمان است و با یک بار انجام دادن آن می‌توان برای همیشه این بیماری را از بین برد.
• لیزر شمارا از ایجاد عوارضی مثل عفونت بی اختیاری خونریزی و غیره در امان می دارد.

جراحی هموروئید

جراحی بواسیر سال‌هاست که به دلیل عوارض متعدد متوقف شده با این حال ما به توضیح کوتاهی در رابطه با آن می پردازیم.

در طی جراحی که در بیمارستان و تحت بیهوشی انجام میشود، زائده بواسیر با استفاده از تیغ جراحی بریده می شود این عمل می تواند منجر به آسیب دیدن عضله مقعد و یا عفونت و خونریزی شدید در مقعد شود. بنابراین امروزه پزشکان انجام آن را توصیه می کنند.

از معایب درمان با این روش می‌توان به این موارد اشاره کنیم؛

• خونریزی شدید
•  احتمال عفونت زخم
•  هزینه های بیشتر 
• نیاز به بستری در بیمارستان
•  مراقبت های بعدی و پانسمان زخم 
• جراحی به حداقل دو هفته کار افتادگی و دوره نقاهت نیاز دارد.

منبع : https://b2n.ir/f05048

 علائم

بی اختیاری مدفوع ممکن است به طور موقت و در طول یک حمله گاه به گاه مثل اسهال رخ دهد. اما برای برخی افراد، بی اختیاری مدفوع مزمن یا عود کننده است. افراد مبتلا به این عارضه ممکن است نتوانند کنترل اجابت مزاج را در دست بگیرند 

بی اختیاری مدفوع ممکن است با سایر مشکلات روده همراه باشد، مانند:

• اسهال
• یبوست
• گاز و نفخ

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟ 

در صورتی هر یک از علائم این بیماری را تجربه می کنید، به خصوص اگر مکرر یا شدید باشد! می بایست سریعاً  با پزشک خود در این مورد مشورت نمایید.

اغلب، افراد تمایلی به مشورت با پزشک در رابطه با بی اختیاری مدفوع ندارند. اما خوب است بدانید، درمان‌های مختلفی برای رفع این بیماری در دسترس هستند و هر چه زودتر ارزیابی شوید، ممکن است زودتر از علائم خود خلاص شوید.

علت

برای بسیاری از افراد بیش از یک علت بی اختیاری مدفوع وجود دارد. علت های بی اختیاری روده می تواند شامل موارد زیر باشد:

• آسیب عضلانی : آسیب حلقه‌های عضلانی در انتهای راست روده (اسفنکتر مقعد) ممکن است کنترل مدفوع را دشوار کند. این نوع آسیب می تواند در هنگام زایمان اتفاق بیفتد، به خصوص اگر اپیزیوتومی داشته باشید یا در هنگام زایمان از فورسپس استفاده شود.
• آسیب عصبی : آسیب به اعصابی که وجود مدفوع را در راست روده تایید می کنند یا آنهایی که اسفنکتر مقعدی را کنترل می کنند، می تواند منجر به بی اختیاری مدفوع شود. آسیب عصبی می تواند ناشی از زایمان، فشار مداوم در حین حرکات روده، آسیب نخاعی یا سکته باشد. برخی از بیماری ها مانند دیابت و مولتیپل اسکلروزیس نیز می توانند بر این اعصاب تأثیر بگذارند و باعث آسیب هایی شوند که منجر به بی اختیاری مدفوع می شود.
• یبوست : یبوست مزمن ممکن است باعث شود که یک توده خشک و سفت مدفوع (مدفوع ضربه خورده) در رکتوم تشکیل شود و برای دفع بیش از حد بزرگ شود. ماهیچه‌های راست روده و روده‌ها کشیده می‌شوند و در نهایت ضعیف می‌شوند و به مدفوع آبکی این امکان را می‌دهند که از قسمت انتهایی دستگاه گوارش نشت کند. یبوست مزمن همچنین ممکن است باعث آسیب عصبی شود که منجر به بی اختیاری مدفوع می شود.
• اسهال : کنترل مدفوع جامد در مقعد راحت تر از مدفوع آبکی است، بنابراین مدفوع شل ناشی از اسهال می تواند باعث بی اختیاری مدفوع یا تشدید آن شود.
• هموروئید : هنگامی که وریدهای راست روده در اثر ابتلا به بواسیر ( هموروئید) متورم می‌شوند، دریچه مقعدی به طور کامل بسته نمیشود و این امر باعث نشت مدفوع خواهد شد.
• مشکلات عضلات راست روده : به طور معمول، راست روده برای دفع مدفوع کشیده می شود. اگر راست روده به دلایل جراحی، پرتودرمانی یا بیماری التهابی روده دچار زخم شده باشد، نمی تواند آنقدر که لازم است کشیده شود و مدفوع اضافی ممکن است به بیرون نشت کند.
• عمل جراحي : جراحی برای درمان بزرگی وریدهای راست روده یا مقعد (بواسیر)، و همچنین عمل های پیچیده تر که شامل راست روده و مقعد می شود، می تواند باعث آسیب عضلانی و عصبی شود که منجر به بی اختیاری مدفوع می شود.
• افتادگی راست روده : بی اختیاری مدفوع می تواند در نتیجه  افتادگی رکتوم به سمت مقعد ایجاد شود. کشیدگی اسفنکتر رکتوم در اثر افتادگی به اعصابی که اسفنکتر رکتوم را کنترل میکنند، آسیب می رساند. هرچه این مدت بیشتر ادامه پیدا کند، احتمال بهبودی اعصاب و عضلات کمتر می شود.
• رکتوسل : در زنان، اگر رکتوم از طریق واژن بیرون بزند، بی اختیاری مدفوع ممکن است رخ دهد.

عوامل خطر

تعدادی از عوامل ممکن است خطر ابتلا به بی اختیاری مدفوع را افزایش دهند، از جمله:

• سن. اگرچه بی اختیاری مدفوع می تواند در هر سنی رخ دهد، اما در بزرگسالان بالای 65 سال شایع تر است.
• زن بودن : بی اختیاری مدفوع می تواند از عوارض زایمان باشد. تحقیقات اخیر همچنین نشان داده است که زنانی که از درمان جایگزینی هورمونی یائسگی استفاده می کنند، بیشتر در معرض خطر بی اختیاری مدفوع قرار میگیرند.
• آسیب عصبی : افرادی که دچار دیابت طولانی مدت، مولتیپل اسکلروزیس هستند و یا  سابقه ضربه به کمر، جراحت یا جراحی دارند، ممکن است در معرض خطر بی اختیاری مدفوع باشند، زیرا این شرایط می تواند به اعصابی که به کنترل اجابت مزاج کمک می کند آسیب برساند.
• زوال عقل بی اختیاری مدفوع اغلب در مرحله آخر بیماری آلزایمر و زوال عقل وجود دارد.
• ادامه مطلب ...

 بیماری بواسیر یا هموروئید شایع ترین بیماری مقعدی است که درد و سوزش شدیدی را در بیمار ایجاد میکند. بواسیر متورم شدن سیاهرگ ها است که بسیار آزار دهنده بوده و می توانند زندگی بیمار را مختل کند. این بیماری به حدی شایع است که تقریباً از هر چهار نفر یک نفر به آن مبتلا می شود. در ادامه به بررسی دقیق این عارضه می پردازیم:

 بیرون زدگی مقعد و یا پرولاپس رکتوم زمانی اتفاق می افتد که بخشی از روده بزرگ یا راست روده از مقعد بیرون زده باشد. رکتوم آخرین بخش روده بزرگ است و جایی است که بدن قبل از تخلیه مدفوع، آن را ذخیره می کند.

پرولاپس رکتوم زمانی اتفاق می افتد که راست روده از جای طبیعی خود بلغزد و به سمت پایین حرکت کند. در این صورت ممکن است راست روده از بدن خارج شده و یا دیگر بخش های بدن فرو رود.این وضعیت معمولاً به دلیل ضعیف شدن ماهیچه هایی است که از راست روده حمایت می کنند.

پرولاپس رکتوم یک بیماری نسبتا نادر است، به طوری که انجمن جراحان کولون و رکتوم آمریکا تخمین می زند که کمتر از ۳ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر را تحت تاثیر قرار می دهد .

اگرچه این عارضه می تواند هر فردی را درگیر کند، اما در زنان مسن تر شایع تر است. سایر عوامل خطر شامل یبوست مزمن، زور زدن و زایمان است.

افتادگی رکتوم می تواند باعث مشکل در کنترل حرکات روده شود و می تواند منجر به بی اختیاری شود. درمان اولیه ممکن است شامل افزایش مصرف مایعات، افزایش مصرف فیبر و تمرینات کف لگن باشد، اما اکثر افراد در نهایت به جراحی نیاز خواهند داشت.

انواع

سه نوع پرولاپس رکتوم وجود دارد :

خارجی:  پرولاپس کامل یا خارجی زمانی اتفاق می افتد که تمامی ضخامت دیواره راست روده از طریق مقعد بیرون می آید.

مخاطی: در این موارد فقط پوشش مخاطی راست روده که به بیرون زدگی مخاط معروف است از طریق مقعد بیرون می‌آید.

داخلی : پرولاپس داخلی یا پرولاپس ناقص نوعی بیرون زدگی است که در طی آن رکتوم دچار افتادگی می شود اما از طریق مقعد بیرون نمی آید.

علائم و عوارض

بیماران مبتلا به پرولاپس زمانی به بیماری خود پی می برند که بخشی از توده متورم راست روده از مقعد خارج شود. در شروع بیماری ممکن است فرد بتواند پرولاپس رکتوم را به داخل فشار دهد، یا ممکن است به طور طبیعی به داخل مقعد بازگردد. با این حال، با گذشت زمان، پرولاپس احتمالاً برای همیشه بیرون می‌زند و فرد نمی‌تواند آن را به عقب براند.

با گذشت زمان، افتادگی رکتوم ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که فرد سرفه، عطسه می کند و یا برای مدت طولانی می ایستد و یا ورزش می کند.  برخی از افراد مبتلا به پرولاپس آن را  شبیه به نشستن بر روی یک توپ توصیف می کنند.

برخی از افراد ممکن است پرولاپس داخلی رکتوم را تجربه کنند، که از این جهت متفاوت است که پرولاپس بیرون نمی‌زند. با این حال، فرد ممکن است احساس حرکت ناقص روده یا فشار در رکتوم را تجربه کند.

سایر علائم پرولاپس رکتوم می تواند شامل موارد زیر باشد :

♦ مشکل در کنترل حرکات روده، که در حدود ۵۰ تا ۷۵ درصد موارد رخ می دهد

♦ یبوست، که حدود ۲۵ تا ۵۰ درصد از افرادی که پرولاپس رکتوم دارند را تحت تاثیر قرار می دهد.

♦ خونریزی قرمز و روشن از رکتوم

♦ فشار و ناراحتی مقعدی

♦ ترشحات مخاطی

عوارض ممکن است شامل موارد زیر باشد :

♦ پرولاپس خفه شده: این اتفاق زمانی رخ می دهد که بخشی از رکتوم به دام افتاده و جریان خون را قطع می کند و باعث مرگ بافت می شود. ممکن است فرد دچار قانقاریا شود که باعث مرگ و پوسیدگی این بخش از راست روده می شود. این اغلب دردناک است و نیاز به جراحی دارد.

♦ سندرم زخم رکتوم منفرد: این سندرم در پرولاپس مخاطی وجود دارد، زخم‌ها می‌توانند در قسمتی از راست روده که بیرون زده است ایجاد شود. این عارضه اغلب نیاز به جراحی دارد.

♦ افتادگی مکرر: افرادی که برای پرولاپس رکتوم تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند ممکن است در آینده دچار پرولاپس دیگری شوند. شواهد نشان می دهد که این امر در ۳۰ درصد موارد رخ می دهد. در نتیجه، پزشکان ممکن است به فرد توصیه کنند که پس از جراحی، سبک زندگی خود را اصلاح کند، مانند اتخاذ یک رژیم غذایی با فیبر بالا و اتخاذ رویکردی پیشگیرانه برای هیدراتاسیون.

علل، عوامل خطر

افتادگی رکتوم دارای چندین عامل خطر و علل مرتبط است، اگرچه پزشکان به طور کامل درک نمی کنند که چرا برخی افراد به آن مبتلا می شوند.

مهمترین علت ضعیف شدن ماهیچه هایی است که از راست روده حمایت می کنند. دیگر محرک های احتمالی عبارتند از :

♦ بارداری

♦ یبوست یا زور زدن مزمن

♦ اسهال که حدود ۱۵ درصد از افراد را مبتلا می کند

♦ شرایطی که بر لگن یا دستگاه گوارش تحتانی تاثیر می گذارد

برخی از بیماری‌های عصبی نیز بر اعصاب مرتبط با افتادگی رکتوم تاثیر می‌گذارند:

♦ اسکلروز چندگانه

♦ بیماری دیسک کمر

♦ تومورهای ستون فقرات

♦ آسیب به کمر یا لگن

افتادگی رکتوم در بزرگسالان شایع‌تر از کودکان است و به‌ویژه در زنان ۵۰ ساله یا بالاتر که شش برابر مردان در معرض ابتلا هستند، شایع است. اکثر زنانی که پرولاپس رکتوم دارند در دهه ۶۰ زندگی خود هستند، در حالی که بیشتر مردان ۴۰ سال یا کمتر هستند.

در مورد زنان مسن تر، افتادگی رکتوم اغلب همزمان با افتادگی مثانه یا اندام های زنانه رخ می دهد. این افتادگی ترکیبی ممکن است به دلیل ضعف عمومی در عضلات کف لگن رخ دهد.

افتادگی رکتوم یا هموروئید؟

افراد ممکن است پرولاپس رکتوم را با هموروئید اشتباه بگیرند، زیرا هر دو این بیماری ها آخرین بخش روده را تحت تاثیر قرار می دهند و علائم مشابهی دارند.

با این حال، در حالی که پرولاپس رکتوم دیواره رکتوم را تحت تاثیر قرار می دهد، بواسیر بر رگ های خونی در کانال مقعد تاثیر می گذارد. این دو بیماری نیاز به درمان متفاوتی دارند، بنابراین تشخیص صحیح مهم است.

تشخیص

برای تشخیص افتادگی رکتوم، پزشک به تاریخچه پزشکی فرد نگاه می کند، از او در مورد علائمش می پرسد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد.

معاینه فیزیکی ممکن است شامل این باشد که پزشک یک انگشت چرب شده را وارد راست روده کند یا مقعد فرد را در حالی که چمباتمه زده است، مشاهده کند که گویی در توالت است. اگرچه ممکن است برخی افراد این را ناراحت کننده و احتمالاً خجالت آور بدانند، اما معاینه برای تشخیص دقیق بسیار مهم است.

آزمایشات بیشتر ممکن است برای روشن شدن علت بیماری ضروری باشد. این تست ها می تواند شامل موارد زیر باشد :

دفکوگرافی: این آزمایش به عنوان پروکتوگرافی نیز شناخته می شود، این آزمایش تابش اشعه ایکس است که رکتوم و کانال مقعدی را در حین اجابت مزاج نشان می دهد.

کولونوسکوپی: در طول این روش، پزشک یک دوربین لوله مانند بلند و انعطاف پذیر به نام کولونوسکوپ را وارد مقعد می کند تا روده بزرگ و راست روده را از نزدیک ببیند.

مانومتری آنورکتال: این شامل قرار دادن یک لوله اندازه گیری فشار در داخل راست روده است تا قدرت عضلاتی که حرکات روده را کنترل می کنند، بررسی شود.

سونوگرافی اندوآنال: با استفاده از یک پروب نازک اولتراسوند، پزشک به ماهیچه هایی که بدن برای کنترل روده ها استفاده می کند نگاه می کند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر چه پرولاپس رکتوم اغلب یک مشکل پزشکی اورژانسی نیست، اما می تواند ناراحت کننده باشد، باعث خجالت شود و تأثیر نامطلوب قابل توجهی بر سلامت روحی و جسمی فرد داشته باشد.

بنابراین، افرادی که متوجه هرگونه علائم افتادگی رکتوم شده اند باید در اسرع وقت با پزشک صحبت کنند. هر چه فرد درمان پرولاپس رکتوم را بیشتر به تعویق بیاندازد، احتمال مشکلات دائمی مانند بی اختیاری و آسیب عصبی بیشتر می شود.

  درمان

در وهله اول، تسکین علائم و اجابت مزاج راحت‌تر مهم است. پزشکان ممکن است رژیم غذایی با فیبر بالا، نرم کننده های مدفوع و تمرین روده و همچنین نوشیدن آب فراوان را توصیه کنند.

در مرحله بعد بسته به نوع پرولاپس، سن و سایر مشکلات پزشکی پزشکم دیگر روشهای جراحی را پیشنهاد می کند. به طور کلی دو نوع جراحی برای پرولاپس وجود دارد، این جراحی شامل موارد زیر است:

جراحی شکمی

این روش شامل ایجاد یک برش در شکم یا پایین شکم است. سپس جراح رکتوم را به سمت بالا می کشد و آن را به سایر ساختارهای بدن بخیه میزند.

پرینه

در این روش برعکس جراحی شکمی، جراحی مربوط به مقعد میشود. در این روش جراح رکتوم بیرون زده را بریده و رکتوم باقیمانده را به مقعد متصل می کند.

ادامه ...

یبوست چیست؟

یبوست به معنی کاهش دفعات اجابت در طول هفته است. اجابت مزاج یا دفع مدفوع در افراد مختلف بسته به شرایط فیزیکی، سنی و جنسیتی متفاوت است. با این حال اگر تعداد دفعات به کمتر از سه بار در هفته برسد و یا فرد دچار دفع مدفوع خشک شود، این شرایط یبوست نام میگیرد.

دفع مدفوع خشک و یا عدم دفع مدفوع موجب آسیب روده و نیز مقعد می شود، زیرا که فرد مجبور میشود، برای دفع فشار بسیار زیادی را به مقعد وارد کند و در نتیجه ی آن عوارض مختلفی برای بیمار ایجاد میشود.

علائم یبوست

همانطور که اشاره کردیم، مهمترین نشانه ی این بیماری کاهش تعداد دفع مدفوع یا تخلیه روده و نیز دفع مدفوع خشک است. اما علائم دیگری نیز می توانند با این شرایط همراه شوند، که از جمله ی آنها می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

• احساس تخلیه ناقص روده ها
• نفخ
• باد کردن شکم
• تهوع
• گرفتگی عضلات شکم

علت

وظیفه ی روده بزرگ جذب آب و مواد غذایی و دفع پسماند های خشک است. مشکل یبوست میتواند با عوامل مختلفی در ارتباط باشد. در برخی موارد کندی حرکات روده علت این بیماری است. در مواردی مشکل یبوست با بیماری های دیگری در ارتباط است. از مهمترین علل ایجاد یبوست می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

• خوردن غذاهای کم فیبر.
• عدم مصرف آب کافی ( کم آبی ).
• ورزش نکردن
• تغییراتی در برنامه معمول شما، مانند سفر، غذا خوردن یا خوابیدن در زمان‌های مختلف.
• خوردن مقدار زیادی شیر یا پنیر.
• استرس
• مقاومت در برابر میل به اجابت مزاج

داروهایی که می توانند باعث یبوست شوند عبارتند از:

• داروهای ضد درد قوی، مانند مواد مخدر حاوی کدئین، اکسی کدون (Oxycontin®) و هیدرومورفون (Dilaudid®).
• داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، مانند ایبوپروفن (Advil®، Motrin®) و ناپروکسن (Aleve®).
• داروهای ضد افسردگی از جمله مهارکننده های جذب سروتونین (مانند فلوکستین [Prozac®]) یا ضد افسردگی های سه حلقه ای (مانند آمی تریپتیلین [Elavil®]).
• آنتی اسیدهای حاوی کلسیم یا آلومینیوم، مانند Tums®.
• قرص آهن
• داروهای آلرژی، مانند آنتی هیستامین ها (مانند دیفن هیدرامین [Benadryl®]).
• برخی داروهای فشار خون، از جمله مسدود کننده های کانال کلسیم (مانند وراپامیل [Calan SR]، دیلتیازم [Cardizem®] و نیفدیپین [Procardia®]) و مسدودکننده های بتا (مانند آتنولول [Tenormin®]).
• داروهای روانپزشکی، مانند کلوزاپین (Clozaril®) و اولانزاپین (Zyprexa®).
• داروهای ضد تشنج/تشنج، مانند فنی توئین و گاباپنتین.
• داروهای ضد تهوع، مانند اندانسترون (Zofran®).

شرایط پزشکی و سلامتی که می تواند باعث یبوست شود عبارتند از:

• مشکلات غدد درون ریز، مانند کم کاری غده تیروئید ( کم کاری تیروئید )، دیابت ، اورمی، هیپرکلسمی .
• سرطان کولورکتال .
• سندرم روده تحریک پذیر (IBS) .
• بیماری دیورتیکولار.
• اختلالات عصبی از جمله آسیب نخاعی، مولتیپل اسکلروزیس ، بیماری پارکینسون و سکته مغزی .
• سندرم روده تنبل. کولون ضعیف منقبض می شود و مدفوع را حفظ می کند.
• انسداد روده.
• نقایص ساختاری در دستگاه گوارش (مانند فیستول ، آترزی کولون، ولولوس، انواژیناسیون ، مقعد بدون سوراخ)
• بیماری های چند عضوی مانند آمیلوئیدوز ، لوپوس و اسکلرودرمی .
• بارداری.

• سایر داروها

  اگر مصرف داروهای بدون نسخه به درمان یبوست مزمن کمک نکنند، پزشک ممکن است روشهای دارویی را تجویز کند، به خصوص اگر بیمار به سندرم روده تحریک پذیر مبتلا باشد.

   

  • داروهایی مثل لیناکلوتید، پلک ناتید، لوبیپروستون از مهمترین داروهای سندرم روده تحریک پذیر هستند و … آب بیشتری را به روده وارد می کنند، تا با نرم کردن مدفوع به دفع راحت تر کمک کنند.
  • داروی سروتونین هیدروکسی تریپتامین که به حرکت مدفوع در روده بزرگ کمک می کند.
  • اگر علت ایجاد یبوست داروهای ضد درد مخدر باشد مصرف داروهایی مثل نالوکسگول و متیل نالترکسون با کاهش اثر مواد مخدر، به بهبود حرکت روده کمک می کنند.
  • https://b2n.ir/y02082