زخم مقعد یا شقاق، بهترین درمان فوری
شقاق مقعد چیست؟
شقاق مقعد چیست؟
یکی از دردناک ترین آزار دهنده ترین بیماری های ناحیه مقعد کیست مویی است. کیست مویی می تواند با درد شدید و سوزش شروع شده و با خارش و ترشحات عفونی بوی بد و… همراه شود. این بیماری بیشتر در مردان جوان و افراد کم تحرک مثل رانندگان شایع است. این عارضه در اثر برگشت مو به داخل پوست و عفونت رخ می دهد.
بیماری فیستول مقعد یکی از رایج ترین عارضه هایی است که در اثر درمان نکردن آبسه ایجاد می شود. این بیماری میتواند باعث احساس درد، خارش، ترشحات عفونی و …شود.
فیستول مقعدی چیست؟
بیماری فیستول مقعد به تونل کوچک یا حفره عمیق عفونی گفته میشود، که در زیر پوست اطراف مقعد ایجاد میشود. این تونل به شکل یک سوراخ بخشی از روده بزرگ یا همان راست روده را به پوست اطراف مقعد متصل میکند. وقتی عفونت برای مدت طولانی در روده باقی بماند، به تدریج گسترش می یابد و مسیری را ایجاد میکند، که فیستول نام میگیرد.
فیستول می تواند در هر بخشی از بدن ایجاد شود، اما شایع ترین نوع این بیماری همان نوع مقعدی است که از روده شروع شده و در مقعد پایان می یابد.
علت فیستول
علت فیستول عفونت روده است. رایج ترین علت این بیماری عفونت طولانی مدت و درمان نشده است. گفته میشود، بیشتر از ۹۰ درصد فیستول ها در نتیجه آبسه ایجاد شدهاند. غددی درون روده وجود دارند که مخاط می سازند. هرگاه ، این غدد به هر دلیلی مسدود شوند، ممکن است عفونت کرده و به آبسه منجر شود. حدود ۵۰% آبسه ها به فیستول تبدیل می شوند.
از دیگر علل ایجاد فیستول می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
بیماری التهابی روده مثل کرون
پرتو درمانی
ضربه
بیماریهای مقاربتی
بیماری سل
دیورتیکولیت
سرطان مقعد
علائم فیستول مقعد
علائم این بیماری بسته به شدت عفونت و مرحله بیماری در افراد مختلف به شکل متفاوتی ظاهر میشود. اما به طور کلی مهمترین علائم و نشانههای فیستول مقعدی عبارتند از:
عفونت و آبسه مکرر مقعد
درد تورم اطراف مقعد
ترشحات خونی و عفونی از سوراخ اطراف مقعد
تحریک پوست و التهاب
خونریزی
تب و لرز
درد مقعد هنگام اجابت مزاج
در صورت تجربه هر یک از این علائم در اول فرصت به متخصص جراح عمومی مراجعه کنید. هر چقدر زودتر برای درمان فیستول اقدام کنید، درمان بیماری سریع تر و ساده تر انجام میشود.
تشخیص
این بیماری اغلب با یک معاینه ساده ناحیه مقعد تشخیص داده میشود. اما جهت تعیین دقیق مسیر فیستول انجام یک سری آزمایشات تجویز می شود. زیرا ممکن است برخی از فیستول ها از روی سطح پوست قابل تشخیص نباشند.
آنوسکوپی؛ روش است که از ابزار خاص برای مشاهده مقعد و ضایعات احتمالی استفاده می شود.
سونوگرافی و ام آر آی آزمایشات برای مشاهده داخل مقعد استفاده شود. این آزمایشات میتوانند مسیر دقیق فیستول و طول آن را به پزشک نمایش دهند.
همچنین ممکن است پزشک آزمایشات بیشتری انجام دهد، تا مشخص شود که این بیماری با بیماری التهابی روده در ارتباط است یا خیر. زیرا حدود ۲۵ درصد از افراد مبتلا به کرون روده، به فیستول مقعد دچار می شوند.
عوارض فیستول
عوارض فیستول مقعدی در اثر بی توجهی به درمان آن ایجاد می شود. برخی از مهمترین عوارض این بیماری عبارتند از؛
افزایش طول مسیر فیستول، عفونت فیستول به تدریج گسترش یافته و به بافتهای اطراف منتقل میشود، بنابراین طول مسیر فیستول هم افزایش خواهد یافت.
افزایش تعداد مسیرهای فیستول؛ عفونت فیستول باعث افزایش تعداد فیستول ها یا افزایش مسیر آنها می شود. وقتی تعداد فیستول ها افزایش یابد. درمان آن نیز پیچیده تر خواهد شد.
سرطان؛ این عارضه نادر است، اما دور از انتظار نیست! وقتی بیمار برای مدت طولانی این بیماری را درمان نکند، عفونت می تواند ساختار سلول ها را تغییر داده و به سرطان تبدیل شود.
درمان فیستول مقعدی چیست؟
تقریبا تمام انواع فیستول های مقعدی با جراحی درمان میشوند. این جراحی باید توسط متخصص جراح عمومی انجام شود. روش های مختلف برای انجام جراحی فیستول وجود دارد که در ادامه به آنها می پردازیم:
درمان فیستول با لیزر
بهترین راه سریع و سرپایی برای درمان فیستول ها، لیزر درمانی است. در این روش با تابش بیوقفه اشعه لیزر مسیر فیستول از درون از بین میرود. این روش بر خلاف روش های جراحی احتمال آسیب عضله اسفنکتر آسیب های بعدی وجود ندارد.
از مزایای درمان با این روش می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
درمان سریع و سرپایی بدون نیاز به بستری در بیمارستان
درمان قطعی فیستول در کمتر از ۳۰ دقیقه
درمان با کمترین میزان درد و خونریزی
صرفه جویی در زمان و هزینه ها
دوره نقاهت کوتاه
حفظ زیبایی پوست و جلوگیری از اسکارهای جراحی
حفظ سلامت و پیشگیری از عوارضی مثل بی اختیاری یا عفونتی
بیماری بواسیر یا همان هموروئید، توده های متورمی هستند، که در داخل یا خارج از کنار مقعد (زیر پوست اطراف مقعد) ایجاد می شوند. توده های متورم در واقع سیاهرگهای کانال مقعد هستند که در اثر اعمال فشار و کشش متورم و برجسته می شوند.
برای درمان قطعی این بیماری تنها راه حل جراحی است ولی چندین روش جراحی مختلف برای از این بردن توده هموروئید وجود دارد. در حال حاضر بهترین و اثربخش روش، عمل جراحی بواسیر با لیزر است.

بیماری بواسیر به انواع زیر تقسیم می شود.
در صورتی که سیاهرگهای داخل کانال مقعد و متورم شده باشند، هموروئید از نوع داخلی است. این نوع خود به چهار درجه مختلف دسته بندی می شود؛
این هموروئید خارج از مقعد و زیر پوست اطراف مقعد توده ای متورم را ایجاد میکند. این بیماری می تواند باعث درد شدید شود. همچنین ممکن است در توده خارجی هموروئید خون لخته شود که در این صورت ترومبوزه نام گرفته و باید سریعاً برای تخلیه این لخته خون به پزشک مراجعه کنید.
بواسیر خونی نوع رایجی از این بیماری است. همان طور گفتیم هموروئید توده هایی هستند که در اثر برجسته شدن دیواره سیاهرگ های کانال مقعدی ایجاد میشوند، در برخی موارد با عبور مدفوع یا تحت فشار قرار گرفتن، این توده ها خراشیده شده و خونریزی میکنند. این نوع هموروئید باید فوراً درمان شود، زیرا ممکن است علاوه بر عوارض این بیماری، باعث کم خونی شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد درمان بواسیر خونی به اینجا مراجعه کنید.
علائم این بیماری بسته به شدت، نوع و درجه هموروئید مختلف است. اما به طور معمول بیشتر افراد علائم زیر را با شدت درجات مختلفی تجربه می کنند.
علت این بیماری فشار و کشش ناحیه مقعدی در اثر عوامل مختلف است، به طور مثال شرایط زیر خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند.
جهت تشخیص و درمان این بیماری میتوانید با پزشک متخصص جراح عمومی مشورت کنید. تشخیص هموروئید نیز شامل بررسی علائم بیمار و معاینه ساده مقعد است. معمولاً تشخیص بیماری نیز با معاینه انگشتی مقعد انجام می شود. اگر توده با معاینه لمس نشود، پزشک از روشهای دیگری مانند آنوسکوپی یا کولونوسکوپی برای تشخیص این بیماری استفاده می کند.
برای درمان این بیماری روش های مختلفی ارائه شده است که شامل روشهای لیزر، جراحی و درمان خانگی می باشد. همه این روش ها به یک اندازه اثرگذار نیستند، در ادامه مفصل به بررسی هر یک از این درمانها میپردازیم؛
موثرترین روش سرپایی و بدون درد و خونریزی برای درمان این بیماری، لیزر است. لیزر بواسیر در کلینیک پزشک در یک جلسه این توده را از بین می برد. در این روش با تابش بی وقفه اشعه لیزر زائده هموروئیدی کوچک شده و از بین می رود، از مزایای درمان با این روش می توانیم به این موارد اشاره می کنیم.
جراحی این بیماری در بیمارستان و تحت بیهوشی کامل انجام می شود. در این روش با استفاده از تیغ جراحی توده بریده شده و بخیه زده می شود این فرایند درمان در مقایسه با لیزر به زمان و هزینه بیشتری نیاز دارد. زیرا بیمار باید مدتی را در بیمارستان بستری شود. یکی از مهمترین معایب درمان با این روش احتمال آسیب عضله اسفنکتر مقعدی و در نتیجه آن بی اختیاری در کنترل گاز روده و مدفوع است. از دیگر معایب درمان جراحی می توانیم به این موارد اشاره کنیم.
بیماری کیست مویی یکی از شایعترین بیماریهای مقعدی در مردان جوان و افراد پرمو است. این بیماری دردناک و عفونی می تواند به شدت آزار دهنده باشد و و با این که کشنده نیست، میتواند روال زندگی عادی را تغییر داده بنابراین باید به سرعت درمان شود. در ادامه به معرفی کامل این بیماری، علتها، علائم و روشهای درمان آن می پردازیم:
کیست مویی یا سینوس پیلونیدال یا کیست پیلونیدال (pilonidal sinus) ایجاد حفره، گودال یا مسیری کوتاه در زیر پوست گفته می شود. این حفره یا گودال میتواند با مو، عفونت و یا مواد زائد پر شود.
وقتی عفونت کیست شدیدتر میشود،ناحیه ی بیشتری را درگیر میکند و عفونت می تواند به سایر نواحی هم گسترش یابد، در این موارد آبسه ایجاد میشود و بیماری باید فوراً جراحی شود. در ضمن ترکیدن کیست یا تخلیه عفونت آن به معنی درمان بیماری نیست. معمولاً وقتی عفونت تخلیه میشود، درد بیماری به شدت کاهش می یابد و این تصور ایجاد می شود، که بیماری درمان شده است. اما در این موارد بیماری بعد از طی مدت کوتاهی شدیدتر از مرتبه قبل عود خواهد کرد.
علائم این بیماری بسته به شدت عفونت و مزمن یا حاد بودن آن می تواند در افراد مختلف کمی متفاوت باشد. اما به طور کلی میتوان گفت شایعترین علائم این بیماری، عبارتند از:
در موارد شدیدتر کیست مویی ممکن است بیماران علائم زیر را تجربه کنند.
برای تشخیص و درمان این بیماری باید از پزشک متخصص جراح عمومی کمک بگیریم. در ضمن باید با شروع اولین علائم کیست مویی برای درمان مراجعه نمایید زیرا هر چقدر از شروع بیماری بگذرد عفونت افزایش یافته، کیست بزرگتر میشود و درمان پیچیده تر خواهد شد.
جهت تشخیص این بیماری روش آزمایش خاصی وجود ندارد بلکه پزشکان با معاینه ساده ناحیه مورد نظر این بیماری را تشخیص میدهند.
برای درمان کیست مویی راه حل های مختلفی ارائه شده است. هیچ یک از این درمانها به اندازه جراحی موثر نخواهد بود و نتیجه قطعی را برای بیماران به همراه ندارد. کیست مویی در حالت مزمن برای درمان قطعی باید جراحی شود، اما از روشهای درمان و جراحی کیست مویی می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
بهترین و موثرترین روش برای از بین بردن زائده یا توده کیست مویی لیزر درمانی است. لیزر را میتوانید در انواع مراکز لیزر به صورت سرپایی و بدون نیاز به بیهوشی انجام دهید. در این روش با تابش اشعه نور لیزر توده هموروئید را برش داده و از این ناحیه تخلیه می کنند. جایگزینی لیزر به جای چاقوی جراحی موجب میشود، زخم خیلی سریع تر ترمیم شود. از سایر مزایای لیزر درمانی می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
دفع خون از مقعد میتواند باعث نگران کننده باشد. زیرا نشان دهنده این است که یک مشکل جدی برای فرد ایجاد شده است. این نوع خونریزی اغلب در نتیجه ی یک بیماری کم خطر مثل بواسیر ایجاد میشود، با این حال ممکن است در اثر یک بیماری خطرناک مثل سرطان ایجاد شده باشد.
رنگ خون تخلیه شده می تواند در شناسایی علت بیماری کمک کننده باشد:
دلایل مختلفی برای خونریزی مقعدی وجود دارد. علل خونریزی مقعدی می تواند از شرایط معمول و خفیف تا شرایط شدیدتر و نادر که نیاز به درمان فوری پزشکی دارند متفاوت باشد. علل خونریزی مقعدی می تواند شامل موارد زیر باشد:
گاهی اوقات شقاق با بواسیر اشتباه گرفته می شود، شقاق مقعدی شکاف یا پارگی در پوست اطراف مقعد است. شقاق اغلب در اثر یبوست یا دفع مدفوع خشک و سفت ایجاد میشود. فشار اضافی برای تخلیه روده باعث کشش عضله ی مقعدی میشود که در نتیجه ی آن زخم عمیقی در روده ایجاد میشود که شقاق نام دارد.
شقاق مقعدی می تواند باعث شود که هنگام دفع دچار خونریزی مقعدی شوید. این بیماری باعث میشود، در هنگام اجابت مزاج احساس سوزش کنید. شقاق مقعدی معمولاً با گذشت زمان خود به خود از بین می رود.
اگر با مراقبت های خانگی و روشهای سنتی شقاق در طی 2 هفته برطرف نشد، باید برای جراحی سنتی یا لیزری آماده می شوید.
درمان شقاق با لیزر روش قطعی و موثر برای رفع این بیماری است. همچنین اثر بخشی لیزر در مقایسه با دیگر روشها بیشتر است. اما به شرطی که این درمان توسط پزشکی متخصص و مجرب انجام شود.
شایع ترین علت خونریزی رکتوم، هموروئید، یا همان وریدهای متورم رکتوم (بواسیر داخلی) یا مقعد (بواسیر خارجی) است. این بیماری می توانید به دلایل زیادی از جمله یبوست مزمن، زور زدن در حین اجابت مزاج، بارداری، بلند کردن اجسام سنگین، داشتن رابطه مقعدی و داشتن وزن بیشتر ( چاقی ) به هموروئید ایجاد شود.
هموروئید یک اورژانس پزشکی نیست ولی باید درمان شود. تاخیر در درمان این بیماری باعث میشود، توده متورم به تدریج بزرگ تر شود، و درمان نیز به همین نسبت پیچیده تر خواهد شد.
غدد کوچکی در داخل مقعد وجود دارد که به دفع راحت تر مدفوع کمک می کنند. این غدد می توانند عفونی شوند و باعث ایجاد آبسه یا فیستول شوند. هنگامی که غدد عفونی شوند، عفونت در آنها تجمع کرده و مسدود میشوند که در نتیجه ی آن آبسه ایجاد شده است.
فیستول مقعدی یک تونل کوچک است که آبسه را به پوست اطراف مقعد متصل می کند. این شرایط می تواند ناشی از بیماری التهابی روده، سل یا پرتودرمانی باشد.
این بیماری زمانی اتفاق میافتد که کیسههای کوچک - به نام دیورتیکول - در بخشهای ضعیف روده ایجاد شوند. این دیورتیکول ها می توانند از دیواره های روده بیرون بزنند و باعث خونریزی و عفونت شوند. هنگامی که این کیسه ها عفونی می شوند، می توانند علائمی مانند درد شکم ، تب و تغییر ناگهانی در عادات روده ایجاد کنند.
بیماری التهابی روده (IBD) تورم روده کوچک یا بزرگ است. دو نوع IBD وجود دارد. بیماری کرون و کولیت. بیماری کرون وضعیتی است که در آن بخشی از دستگاه گوارش درگیر می شود. اما در کولیت، التهاب عمدتا در روده بزرگ ایجاد شده است. افراد مبتلا به IBD ممکن است تب، اسهال ، درد و گرفتگی شکم، انسداد روده و خونریزی رکتوم را تجربه کنند.
زمانی که در دستگاه گوارش بیش از حد معینی اسید ترشح شود، پوشش دستگاه گوارش آسیب دید و زخم میشود. زخم ها ممکن است خونریزی کنند و باعث تیره شدن رنگ مدفوع شوند.
پولیپ می تواند شبیه به زائده هایی در روده رشد می کنند. پولیپ های بزرگ تر می توانند خونریزی کنند و باعث خونریزی مقعدی شوند. در برخی موارد، پولیپ ها در صورت عدم درمان می توانند به سرطان تبدیل شوند. بررسی علت خونریزی مقعدی مرتبط با پولیپ بسیار مهم است زیرا می تواند نشانه سرطان روده بزرگ باشد.
غذاهای خاصی وجود دارند که می توانند رنگ مدفوع را تیره کنند. تغییر رنگ مدفوع به سبز، زرد و حتی سیاه می تواند به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد.
ترشح بیش از حد صفرا در طول هضم، ابتلا به یک بیماری پزشکی مانند بیماری التهابی روده یا بیماری سلیاک، مصرف آنتی بیوتیک یا حتی خوردن غذاهایی با رنگدانه های زیادی دارند.
وجود خون می تواند مدفوع را بسیار تیره و تقریبا سیاه کند. غذاهایی مانند شیرین بیان، چغندر، توت های تیره (زغال اخته و شاه توت) و ژلاتین قرمز همگی می توانند مدفوع را تیره کنند. این به راحتی می تواند با وجود خون در مدفوع اشتباه گرفته شود.
در برخی موارد، خونریزی مقعدی می تواند یک علامت جزئی از یک بیماری باشد که به راحتی قابل درمان است. به عنوان مثال، هموروئید می تواند باعث خونریزی مقعدی شود. با این حال، خونریزی مقعدی گاهی اوقات می تواند نشانه یک بیماری جدی مانند سرطان کولورکتال باشد. بنابراین باید هر نوع خونریزی را به دقت بررسی کنید.
علائم خونریزی مقعدی بسته به علت خونریزی می تواند متفاوت باشد. بیشتر علل خونریزی مقعدی قابل درمان هستند و جدی نیستند. در برخی موارد، خونریزی مقعدی می تواند نشانه یک بیماری جدی مانند سرطان کولورکتال باشد. جهت تشخیص علت خونریزی مقعدی باید با پزشک خود تماس بگیرید.
برخی از علائمی که ممکن است با خونریزی مقعدی داشته باشید عبارتند از:
خونریزی مقعدی اغلب بخشی از یک مسئله بزرگتر است که نیاز به مراقبت دارد. هنگامی که این بیماری درمان شد، خونریزی معمولا متوقف می شود. گزینه های درمانی بسته به شرایط ممکن است متفاوت باشد. بیماری های شایع مقعدی مثل بواسیر و شقاق با جراحی لیزری درمان میشوند.
بر طبق آمار پیش بینی می شود از هر چهار نفر حداقل ۳ نفر بواسیر مبتلا باشند. خونریزی از مقعد و درد و سوزش از مهمترین نشانه های بواسیر است.
از زمان مصر باستان روش های مختلفی برای درمان این بیماری پیش بینی شده است، اما در حال حاضر تنها روش موثر لیزر است که می تواند برای همیشه این عارضه را از بین ببرد.
در ادامه مفصلاً به بررسی این بیماری علائم عوارض و روشهای درمان آن میپردازیم:
بیماری بواسیر توده های متورم و برجسته ای است که داخل کانال مقعد یا زیر پوست اطراف آن ایجاد می شود. این توده ها سیاهرگهای هستند که در اثر اعمال فشار دچار اتساع شده و دیواره آنها اصطلاحاً گشاد تر از حالت عادی میشود. وقتی بیماری پیشرفت میکند به این ترتیب این زائده ها بزرگتر شده و ممکن است از مقعد نیز بیرون بزند.
برای درمان این بیماری روشهای مختلفی وجود دارد، که شامل روشهای دارویی، خانگی، جراحی و … میشود. در حال حاضر بهترین روش قطعی و تضمینی برای رفع این بیماری که یک جلسه 30 دقیقه این توده را از بین میبرد، عمل سرپایی بواسیر با لیزر است.
به طور کلی بواسیر به دو نوع داخلی و خارجی تقسیم می شود.
بواسیر داخلی: اگر توده های متورم شده داخل کانال مقعد یا رکتوم باشند. بواسیر از نوع داخلی است، این نوع خود در ۴ درجه مختلف تقسیم بندی میشود.
بواسیر خارجی: هرگاه توده های متورم شده زیر پوست اطراف مقعد ایجاد شوند، بواسیر از نوع خارجی است. اگر در این بواسیر لخته های خون تجمع کند، با نام ترومبوزه شناخته میشود. هموروئید ترومبوزه دردناک تر از انواع دیگر است و باید سریع تخلیه و درمان شود.
مهمترین علت این بیماری وارد کردن فشار به مقعد است. به طور مثال اولین علت این بیماری یبوست مداوم و مزمن است. یبوست موجب میشود، فرد به جهت تخلیه مدفوع فشار بسیار زیادی را به مقعد وارد کند. در نتیجه این فشار دیواره عروق آسیب دیده و متورم می شوند. به همین ترتیب از دیگر علتهای این بیماری می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
یبوست مداوم و مزمن
اسهال مداوم و مزمن
رابطه جنسی مقعدی
بارداری و زایمان
کهولت سن
بی تحرکی
جابجایی اشیای سنگین
انجام ورزش هایی که فشار زیادی را به مقعد وارد می کند.
به طور کلی همه افراد و زنان و مردان در معرض این بیماری هستند، اما شرایط زیر می تواند خطر بواسیر را افزایش دهد. با بالا رفتن سن،عضله های مقعد توانایی خود را از دست میدهند و بیشتر در معرض آسیب هستند. از دیگر عللی که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند، می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
مصرف سیگار و دخانیات
سابقه خانوادگی ابتلا به بواسیر
زن بودن
داشتن شغل های اداری که کمتری دارند.
علائم و نشانه های بیماری ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد و بسته به درجه و نوع هموروئید کمی متفاوت باشد. اما به طور کلی می توان گفت فردی مبتلا به این بیماری ممکن است برخی از نشانه های زیر و یا همه موارد را داشته باشد.
درد مقعد؛ این درد میتواند در تمام طول روز احساس شده و با دفع مدفوع شدت بگیرد.
خونریزی از مقعد، مشاهده خون در مدفوع یا مشاهده خونریزی دستمال توالت
سوزش و خارش مقعد
احساس مداوم نیاز به دفع بهخصوص در نوع داخلی
لمس توده های متورم خارج از مقعد در نوع خارجی
بیرون زدن زائده های گوشتی از مقعد در نوع داخلی
هموروئید از بیماریهای خطرناک و کشنده محسوب نمیشود، اما باید در اولین فرصت درمان شود، چرا که روند زندگی عادی را دچار اختلال کرده و درد شدیدی را ایجاد میکند.
از عوارض درمان نکردن بیماری می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
درد شدید مقعد
خونریزی و ابتلا کم خونی
عفونت
تشخیص هموروئید معمولاً چندان مشکل نیست. کار تشخیص بیماری با بررسی علائم و نشانهها و سابقه خانوادگی بیماری شروع میشود. در نهایت با انجام یک معاینه ساده مقعد پزشک می تواند بیماری را تایید و یا رد کند. در مواردی نیز ممکن است، پزشک انجام کولونوسکوپی یا پروکتوسکوپی را تجویز کند.
درمان بیماری با روشهای مختلفی انجام میشود. اما هیچ یک از این روشها به اندازه لیزر اثرگذار نیستند. روشهای خانگی و دارویی نیز به جهت کنترل علائم پیشبینی شده ولی هیچ تاثیری در از بین بردن توده هموروئید ندارد و فقط میتوانند درد، سوزش و خارش را تسکین دهند.
از مهمترین روشهای درمان این بیماری به ترتیب اولویت میتوانیم به این موارد اشاره کنیم:
درمان بواسیر با لیزر شامل تابش اشعه لیزر و از بین بردن توده هموروئید بدون درد و خونریزی، و یا زخم است. لیزر سرپایی بدون نیاز به بیهوشی و در کمتر از نیم ساعت در مطب پزشک انجام می شود.
با انجام یک جلسه لیزر میتوان برای همیشه با بواسیر خداحافظی کرد. لیزر برخلاف دیگر روش ها عوارض مشکلاتی مثل آسیب دیدن عضله و بی اختیاری در کنترل مدفوع و یا درد و خونریزی را ندارد.
عمل جراحی روش سنتی و قدیمی تر درمان بواسیر است که اغلب در بیمارستان و تحت بیهوشی کامل انجام میشود. این روش با استفاده از تیغ جراحی توده متورم را بریده و بخیه میزنند. این عمل مدت کوتاهی به طول می انجامد، ولی باید حداقل یک شب را در بیمارستان بستری باشید. بعد از عمل جراحی نیز بیمار باید یک هفته را در منزل استراحت کند تا زخم ها ترمیم شود.
از معایب جراحی میتوانیم این موارد اشاره کنیم:
بستری در بیمارستان
صرف هزینه بیشتر
درد و خونریزی
احتمال عود مجدد بیماری
دوران نقاهت طولانی
روشهای خانگی نمیتواند درمان قطعی بیماری هموروئید باشد، اما میتواند در کنترل علائم بیماری موثر میکند. از مهمترین روشهای خانگی میتوانیم به این موارد اشاره کنیم:
مصرف فیبر بیشتر میتواند با نرم کردن مدفوع و دفع راحت تر در آن جلوگیری از اعمال فشار به مقعد به درمان بیماری کمک کند.
نوشیدن ۸ لیوان آب در طول روز میتواند مدفوع را نرم کرده و از اعمال فشار جلوگیری کند.
ورزش و تحرک روزانه حداقل برای ۳۰ دقیقه در طول روز
پرهیز ا زور زدن در توالت برای دفع مدفوع
پرهیز از به تاخیر انداختن دفع مدفوع
نشستن در آب گرم می تواند در کاهش درد هموروئید موثر باشد.
استفاده از کمپرس سرد میتواند به سرعت درد را تسکین دهد.
آبسه مقعدی ( anal-abscess) یک وضعیت دردناک است که در نتیجه تجمع چرک و عفونت در نزدیکی مقعد ایجاد میشود. اکثر آبسه های مقعدی نتیجه عفونت غدد کوچک مقعدی هستند. شایع ترین نوع آبسه، آبسه پری آنال یا همان مقعد است.
این بیماری به صورت توده ای متورم، دردناک و جوش مانند در نزدیکی مقعد ظاهر می شود. ممکن است این توده قرمز رنگ و در هنگام لمس کمی گرم باشد. آبسه های مقعدی که در بافت های عمیق تر قرار دارند، کمتر شایع هستند و ممکن است کمتر قابل مشاهده باشند.
برش و تخلیه عفونت رایج ترین درمان برای انواع آبسه مقعدی است و معمولاً موفقیت آمیز است
![]()
آبسه مقعدی می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. این شامل:
عوامل خطر برای آبسه مقعدی، عبارتند از:
آبسه های سطحی مقعد اغلب با موارد زیر همراه هستند:
آبسه های مقعدی عمیق تر نیز ممکن است با موارد زیر همراه باشند:
گاهی اوقات تب تنها علامت آبسه های عمیق مقعدی است.
آبسه باید به سرعت درمان شود، تاخیر در درمان این بیماری می تواند عوارضی را برای بیمار به همراه داشته باشد.مهمترین عارضه درمان نکردن آبسه، فیستول مقعد است. حدود 50 درصد از بیماران مبتلا به آبسه مقعدی دچار عارضه ای به نام فیستول می شوند. فیستول یک تونل کوچک است که در اثر ارتباط غیرطبیعی بین محل آبسه و پوست ایجاد می شود. وقتی عفونت آبسه برای مدت طولانی درمان نشود، عفونت پیشروی کرده و مسیر یا ارتباطی را ایجاد میکند که فیستول نام میگیرد.
در برخی موارد، فیستول مقعدی باعث تخلیه مداوم ترشحات می شود. در موارد دیگر، جایی که قسمت بیرونی دهانه تونل بسته می شود، نتیجه ممکن است آبسه های مقعدی مکرر باشد. برای درمان فیستول مقعدی، جراحی الزامی است.
تشخیص آبسه مقعد
معمولاً یک ارزیابی بالینی، از جمله معاینه رکتوم دیجیتال، برای تشخیص آبسه مقعدی کافی است. اما برخی از بیماران ممکن است نیاز به آزمایشات دیگری برای غربالگری داشته باشند:
در موارد نادر، ممکن است معاینه تحت بیهوشی انجام شود. پزشک همچنین ممکن است سونوگرافی ، سی تی اسکن یا MRI را تجویز کند.
تخلیه سریع عفونت آبسه قبل از انتشار عفونت به دیگر نواحی بدن الزامی است. آبسه های سطحی مقعد را می توان در مطب با استفاده از بی حس کننده موضعی تخلیه کرد. آبسه های مقعدی بزرگ یا عمیق ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان و کمک متخصص بیهوشی داشته باشند.
پس از عمل، معمولاً به اکثر بیماران داروهایی برای تسکین درد تجویز می شود. برای افراد سالم، معمولاً آنتی بیوتیک لازم نیست. آنتی بیوتیک ها ممکن است برای برخی از افراد، از جمله افرادی که به دیابت یا دیگر مشکلات و اختلالات سیستم ایمنی دچار هستند، تجویز شود.
گاهی اوقات می توان همزمان با جراحی آبسه، جراحی فیستول را نیز انجام داد. با این حال، فیستول ها اغلب چهار تا شش هفته پس از تخلیه آبسه ایجاد می شوند. گاهی ممکن است فیستول تا ماه ها یا حتی سال ها بعد رخ ندهد. بنابراین جراحی فیستول معمولا یک روش جداگانه است که می تواند به صورت سرپایی یا با بستری در بیمارستان انجام شود.
پس از جراحی آبسه یا فیستول، معمولاً درد خفیفی وجود دارد که با داروهای مسکن قابل کنترل است. دوره نقاهت جراحی آبسه کوتاه مدت است و معمولاً در طی 1 هفته علائم برطرف میشوند.
برخی از توصیه های پزشک بعد از جراحی آبسه عبارتند از :
عوارض بعد از جراحی آبسه می تواند شامل موارد زیر باشد:
بعد از اینکه آبسه مقعدی یا فیستول با جراحی درمان شوند، احتمال عود مجدد بیماری بسیار کم است با این حال باید نکات پیشگیری کننده را رعایت کنید.
هشدار : از تخلیه خودسرانه عفونت آبسه در منزل و بدون مشورت با پزشک به شدت پرهیز کنید. این کار باعث میشود، عفونت به دیگر نواحی بدن نیز گسترش یابد و این موضوع می تواند عوارض و عواقب بعدی را به همراه داشته و خطر ایجاد فیستول را افزایش دهد.
برای پیشگیری از آبسه و جلوگیری از عود مجدد این بیماری بعد از جراحی نکات زیر را در نظر داشته باشید:
شقاق یا همان بیماری فیشر زخم، ترک یا بریدگی عمیقی است که در لبه خارجی مقعد روی عضله اسفنکتر مقعدی ایجاد می شود. وقتی فشار و اسپاسم در عضله مقعد شدت می یابد، یک بریدگی عمیق در عضله ایجاد شده که به شدت دردناک است و به سختی ترمیم میشود. بنابراین انجام جراحی در این موارد الزامی است. بهترین راه برای درمان قطعی و سرپایی که عوارض جراحی را نیز نداشته باشد، لیزر شقاق است.
این بیماری بسته به شدت علائم به دو نوع حاد و مزمن و میزان پیشرفت عارضه به دو نوع زیر تقسیم میشود :
بسته به اینکه به کدام نوع از این بیماری مبتلا هستید، علائم بیماری نیز متفاوت خواهد بود. مهمترین علائم و نشانه های این بیماری عبارتند از:
هر عاملی که فشار زیادی را به مقعد وارد کند، میتواند علت شقاق باشد. در واقع اسپاسم و فشار شدید در عضله علت شقاق است.
از مهمترین علل شایع این بیماری می توانیم از این موارد یاد کنیم.
شقاق عوارض جدی و خطرناک ایجاد نمی کند. با این حال باید به سرعت درمان شود، در غیر این صورت می تواند روند زندگی عادی را با مشکل مواجه کند. درمان نکردن شقاق در طولانی مدت باعث میشود، عمق زخم بیشتر شده و بعد از مدتی درد و خونریزی شدت یافته و حتی احتمال کم خونی یا آنمی وجود دارد.
در صورتی که هر یک از علائم بیماری شقاق مثل درد، سوزش و یا خارش را احساس کردهاید، لازم است با پزشک مشورت کنید. همچنین اگر علائمی مثل خونریزی دارید، لازم است در اولین فرصت با پزشک مشورت کنید. در نظر داشته باشید، خونریزی مقعدی همیشه به بیماری های خوش خیم مثل شقاق و بواسیر مرتبط نیست و می تواند در اثر بیماری های خطرناک ایجاد شده باشد. بنابراین باید جهت تشخیص دقیق به پزشک مراجعه کنید.
خوشبختانه شقاق بیماری خوش خیم است که درمان قطعی داشته و روشهای مختلفی برای درمان و از بین بردن آن وجود دارد. شقاق بیماری کشنده نیست، ولی می تواند روند عادی زندگی را با اختلال مواجه کند. پس نباید در درمان آن تعلل کنید.
در ادامه به بررسی روش های درمان شقاق ترتیب اولویت می پردازیم:
بهترین روش قطعی، سریع و سرپایی برای درمان شقاق لیزر درمانی است. پزشک با لیزر برشی را در عضله مقعد ایجاد میکند تا با رفع اسپاسم عضله به درمان قطعی آن کمک کند. برای درمان با این روش کافی است که کلینیک پزشک مراجعه کنید، تا بدون نیاز به بیهوشی بیماری خود را درمان کنید. از مزایای لیزر درمانی می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
پولیپ روده بزرگ یک توده کوچک از سلول هاست که در پوشش روده بزرگ ایجاد می شود. اکثر پولیپ های روده بزرگ بی ضرر هستند اما با گذشت زمان ممکن است برخی از این پولیپ ها به سرطان روده بزرگ تبدیل شوند.
لیست مطالب
علائم پولیپ روده
زمان مراجعه به پزشک
علت پولیپ روده بزرگ
عوامل خطر
عکس پولیپ روده بزرگ
عوارض
جلوگیری
تشخیص
درمان پولیپ روده بزرگ
مراقبت های بعد از جراحی
سوالات متداول
پولیپ ها می توانند مسطح و یا برجسته باشند. پولیپ های برجسته توده هایی به شکل قارچ هستند که بر روی یک ساقه سوار شده اند. پولیپ های مسطح شبیه به فرشی از خزه هستند.
پولیپ روده بزرگ در هر فردی ایجاد شود اما سن بالای ۵۰ سال اضافه وزن استعمال سیگار سابقه شخصی خانوادگی به روده بزرگ و سرطان روده می تواند احتمال بروز بیماری را افزایش دهند.
از آنجا که پولیپ روده بزرگ علائمی ایجاد نمی کند، انجام آزمایش های غربالگری منظم کولونوسکوپی می تواند نقش بسیار مهمی در تشخیص بیماری داشته باشد. زیرا پولیپ های روده بزرگ در مراحل اولیه بدون هیچ مشکلی حذف می شوند. بهترین راه پیشگیری از سرطان روده بزرگ غربالگری منظم و برداشتن پولیپ ها است.
تماس با کارشناسان
برای مشاوره و رزرو نویت ویزیت با این شماره تماس بگیرید.
2186084961
علائم پولیپ روده
این بیماری معمولاً علائمی را ایجاد نمی کند و پزشک آن را در طی معاینه بزرگ تشخیص میدهد.
با این حال برخی از مبتلایان ممکن است علائم زیر را تجربه کنند؛
خونریزی مقعد : خونریزی رکتوم یا مقعد می تواند نشانه ای از پولیپ روده بزرگ، سرطان یا بیماریهای دیگری مثل بواسیر باشد.
تغییر رنگ مدفوع : خونریزی می تواند به صورت رگه های قرمز در مدفوع ظاهر شود یا مدفوع را سیاه کند تغییر رنگ نیز ممکن است در اثر مصرف برخی غذاها، داروها و مکمل های غذایی ایجاد شود.
تغییر در عادات روده : اسهال و یبوست می تواند در اثر شرایط مختلف ایجاد شود اما یکی از علتهای آن پولیپ روده بزرگ است.
درد : یکی دیگر از نشانه های پولیپ روده بزرگ در روده است که میتواند منجر به گرفتگی شکم شود.
کمبود آهن : خونریزی پولیپ میتواند به تدریج و در طول زمان رخ دهد و بیمار را متوجه این خونریزی نکند. خونریزی به تدریج موجب کمبود آهن در بدن می شود و احساس خستگی و تنگی نفس ایجاد می کند.
زمان مراجعه به پزشک
در صورت مشاهده موارد زیر با پزشک خود مشورت کنید:
درد شکم
خون در مدفوع
تغییرات عادات روده که بیش از یک هفته طول بکشد.
در صورت دارا بودن هریک از شرایط زیر باید مرتباً از نظر وجود پولیپ ها مورد غربالگری قرار بگیرید.
سن بالای ۵۰ سال
عوامل خطر به سابقه خانوادگی سرطان روده بزرگ
علت پولیپ روده بزرگ
علت دقیق این بیماری مشخص نیست. اما پزشکان بر این باورند که رژیم غذایی کم فیبر و پر چرب می تواند احتمال ابتلا به این بیماری را تا چند برابر افزایش دهد.
ژن های سالم به طور منظم رشد کرد و تقسیم می شود. جهش در ژن های خاص میتواند باعث تقسیم سلول در مواقعی شود که به سلولهای جدیدی نیاز نیست!
در روده بزرگ و راست روده این رشد نامنظم سلول ها می تواند باعث ایجاد پولیپ شود. پولیپ ها می توانند در هر بخش روده بزرگ ایجاد شوند.
پولیپ های روده بزرگ به دو دسته غیر نئوپلاستیک و نئوپلاستیک تقسیم میشوند. پولیپ غیر نئوپلاستیک معمولاً سرطانی نمی شود.
پولیپ های نئوپلاستیک شامل آدنوم و انواع دندان دار هستند. این پولیپها در صورت داشتن زمان کافی برای رشد امکان تبدیل شدن به سرطان را دارد. بیشتر پولیپ های روده بزرگ آدنوم هستند. پولیپ های دندانه دار بسته به اندازه و محل آنها در روده بزرگ نیز ممکن است سرطانی شوند.
به طور کلی هرچه یک پولیپ بزرگتر باشد، خطر سرطانی شدن آن بیشتر است.
افزایش سن می تواند خطر رشد پولیپ ها را افزایش دهد. حداقل 25% افراد بالای 60 سال در معرض این بیماری قرار دارند.
عوامل خطر
عوامل زیر میتوانند خطر تشکیل پلید به سرطان را افزایش دهد:
سن بیش از ۵۰ سال
اطلاعات بیماری های التهابی روده مثل کولیت و کرون،اگرچه پولیپ ها تهدید مهمی نیستند اما ابتلا به پولیپ همزمان با کولیت و بیماری کرون می توان به خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.
استقلال دخانیات
چاقی و اضافه وزن
عکس پولیپ روده بزرگ
پولیپ روده بزرگ در آزمایش کولونوسکوپی به شکل زیر مشاهده میشود. لازم به ذکر است برای تایید بیماری باید با پزشک متخصص مشورت کنید.
عکس پولیپ روده
عکس پولیپ روده بزرگ
عوارض
برخی از پولیپ های روده بزرگ ممکن است سرطانی شوند هر چند اگر پولیپ ها برداشته شود احتمال سرطان شدن آنها بسیار کمتر است.
جلوگیری
راهحل مشخصی برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد اما بیماران میتوانند با غربالگری منظم به تشخیص سریع پولیپ کمک کرده و از سرطانی شدن آن جلوگیری کنند.
برخی از تغییرات در شیوه زندگی نیز می تواند خطر ابتلا به پولیپ را کاهش دهند:
رژیم غذایی سالم؛مصرف میوه ها سبزیجات و غلات کامل و کاهش مصرف چربی ها و الکل میتواند خطر ابتلا به بیماری ها را کاهش دهد.
مصرف کلسیم و ویتامین دی مطالعات نشان داده افزایش مصرف کلسیم ممکن است به جلوگیری از پولیپ کمک کند.
اگر در معرض خطر هستید،مرتباً برای غربالگری مراجعه کنید.
تشخیص
آزمایش های غربالگری نقشی اساسی در تشخیص پولیپ ها قبل از سرطانی شدن آنها دارند. این آزمایشات میتوانند در یافتن سرطان روده بزرگ در مراحل اولیه کمک کنند.
روش های غربالگری عبارتند از؛
کولونوسکوپی
سیگموئیدوسکوپی
بررسی وجود خون در مدفوع
درمان پولیپ روده بزرگ
برای درمان پزشک با جراحی پولیپ کشف شده در روده بزرگ را برمی دارد یا حذف می کند. این جراحی ممکن است به طرق مختلف انجام شود.
برداشت پولیپ در طول غربالگری : بسیاری از پولیپ ها حین معاینه و در طی کولونوسکوپی از روده بزرگ حذف میشوند. پولپ ها معمولاً توسط انبر یا حلقه سیمی خارج میشوند. برای اینکار مایعی زیر پولیپ ها تزریق میشود که تا جدا سازی پولیپ ها از روده به سادگی انجام شود. این کار برای پولیپ هایی که بیشتر از 2 سانتی متر طول دارند، قابل انجام است.
جراحی : پولیپ های بزرگ تر توسط جراحی از روده خارج میشوند.
بعد از خارج کردن پولیپ ها پزشک آن را به پاتولوژیست می سپارد تا آنها را از نظر سرطانی بودن بررسی نماید.
مراقبت های بعد از جراحی
اگر پولیپ ها از نوع پولیپ آدنوماتوز یا پولیپ دندانه دار باشند، خطر بیشتری برای سرطانی شدن آنها وجود دارد. همچنین میزان این خطر به تعداد و میزان حجم پولیپ ها نیز بستگی دارد. بنابراین بیمار باید مرتباً تحت نظر پزشک و غربالگری منظم باشد. تعداد دفعات غربالگری به تعداد پولیپ های خارج شده دارد.